Sabah uyanıyorum içimde dünden kalma bir üzüntü,bir sıkıntı var.
İçimden diyorum dün geride kaldı bu gün yeni bir gün olacak diye…
Besmele ile güne başlıyorum..
Aslında kendimi kandırdığımı biliyorum…
Kandırıldığımı da biliyorum.
Bir gün öncesi konuştuğum bir arkadaşım “bir uyuyup uyanalım”demişti
Sertap ın sözleri ile….
İşe geliyorum..
Yine aynı sıradan bir gün diye yine gülümsemeye çalışıyorum hayata..
Gazetelerde de yazıyor sevgili günüymüş bugün ,
Sevdiğini sevildiğini düşünüp mutlu olma günüymüş bugün…
Neyse benden şanslısı yok o zaman bugün diyorum..
Etrafımda bir sürü sevdiklerim var diyorum.
Gün bitmek için ilerlerken…
Bakıyorum adım aranıyor koridorlarda…
Kıpkırmızı güzellikler bana geliyor,,.
Bana mı diyorum?
-Evet diyor..Çiçekçi..
Yüzüm gülüyor birden…
TEŞEKKÜRLER diyorum…
Bir teşekkürle aslında bir çok kişiye teşekkür ediyorum..
Çiçeği elime veren çiçekçiye,beni mutlu etmeye değer kıldığı için gönderene,
ben gülünce mutlu olduğunu söyleyen sevdiklerime,yaradana…
TEŞEKKÜR EDERİM
hepinize…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder